Zomaar een dag

Geplaatst op 15-06-2015

Zomaar een dag in juni anno 2015. Het wordt mooi weer voorspellen de weerdeskundigen. Om een uur of negen bel ik mijn moeder en vraag haar of ze zin heeft vandaag naar Oosterhout te komen. Ze vind het altijd heerlijk bij ons buiten op het terras, dus ze zegt JA.


 

Ik haal haar op en in de auto praten we over koetjes en kalfjes. We drinken koffie en ze haalt haar breiwerk te voorschijn. Ik omgeef me met haakboeken, iPad, telefoon, de Libelle en mijn boek. Het is hier rustig, om niet te zeggen stil op ons eiland. We horen de vogels kwetteren en fluiten, en we lachen om 1 van de schapen die steeds hoest als een oude man. Compleet met rochels. We nemen nog een kopje koffie en later water en een stukje fruit. Af en toe gaapt ze want ze heeft een paar nachten niet zo goed geslapen.

Vanmiddag toch maar even proberen te slapen, zegt ze. Na de lunch gaat ze even op de bank liggen, maar kan deze keer haar draai niet vinden. We praten over het weer, over de familie, over wat er in de buurt zoal gaande is (bij haar en bij ons), en zo nog tal van onderwerpen. Ik kijk naar haar en denk: wat ziet ze er goed uit. 84 jaar bijna 85 zelfs. Genoeg gemankeerd maar momenteel gaat het goed. Als ik haar leeftijd mag bereiken heb ik nog minimaal 24 jaar. Dat lijkt nog best lang, maar ach wat vliegt de tijd als je ouder wordt.

Zomaar een dag in juni. Niks bijzonders eigenlijk. En daarom toch zo bijzonder. Jur brengt haar na het avondeten naar huis. Het eten, wat thuis soms moeilijk gaat (want alleen) laat zij zich prima smaken. Het in eerste instantie geweigerde ijsje (vol) wordt toch met smaak opgegeten. Ik zit alleen buiten nu, wachtend tot Jur terug komt. In de verte hoor ik fanfare muziek en dat doet me denken aan mijn vader, die er al negen jaar niet meer is.

Zomaar een dag. De dag waarop ik de uitzending bekeek die een paar maanden geleden voor TV73 gemaakt is en waarin Karin Vrielink mijn horoscoop trekt en kaarten legt. Voor mij een bijzonder mooie herinnering. Zomaar een paar dingen op een dag in juni, die me gelukkig maken. Een dag waarop ik besef dat ik ondanks de verlangens die ik nog heb, ook heel veel heb om dankbaar voor te zijn. Mijn man, mijn gezin, mijn familie en hele lieve vrienden.

Zomaar een dag…. Vandaag 12 juni 2015.



Plaats een reactie